\documentclass[a4paper,12pt]{article}
\usepackage{polski}
\usepackage{indentfirst}
\usepackage[latin2]{inputenc}
\usepackage[colorlinks,urlcolor=blue,linkcolor=black]{hyperref}
\usepackage{anysize}
\marginsize{2.5cm}{2.5cm}{3cm}{3cm}

\clubpenalty	10000
\widowpenalty	10000
\brokenpenalty	10000
\sloppy

\hypersetup{
	pdftitle={Kesa~--- Szata Wyzwolenia},
	pdfauthor={Bunyu},
	pdfcreator={mahajana.net},
}

\setcounter{secnumdepth}{0} % poziom numerowania sekcji (0 - numerowanie wyłączone)
\setcounter{tocdepth}{0}    % max. poziom sekcji umieszczanych w~spisie treści

\begin{document}

\begin{center}
	{\Huge KESA\par}
	\medskip
	{\Large Szata Wyzwolenia\par}
	\bigskip
	{Opracował: \textbf{Czcigodny B\=unyu} \par}
	\addvspace{3\baselineskip}
	Skład wykonano w~programie \href{http://latex-project.org}{\LaTeXe}\\
	Tekst jest dostępny pod adresem \href{http://mahajana.net}{mahajana.net}
\end{center}
\addvspace{3\baselineskip}

\begin{flushright}
       \it
       Bezmierna jest szata wyzwolenia,        \\
       Szata bezforemnego pola dobrodziejstwa. \\
       Głoszę z~czcią naukę Tathagaty,         \\
       Szeroko wyzwalając wszystkie odczuwające istoty.
\end{flushright}



\textit{Kesa} jest japońskim słowem, będącym odpowiednikiem
sanskryckiego terminu \textit{kasiaja} oznaczającego buddyjską szatę,
symbolizującą szatę Buddhy. \textit{Rakusu} to mała kesa, otrzymywana
podczas ceremonii jukai.

Dogen Zenji, w~,,Shobogenzo'', w~rozdziale zatytułowanym
,,Kesa kudoku'' (,,Zasługi kesa'') powiedział:

\begin{quote}
	Od dawnych czasów kasiaja jest nazywana \textit{szatą wyzwolenia}.
	Może ona wyzwolić nas od wszystkich przeszkód takich jak
	przeszkody karmiczne, przeszkody dolegliwości czy przeszkody
	kar. Jeśli smok dostanie pojedynczą nitkę [kasiaji], ucieknie
	przed trzema rodzajami gorąca. Jeśli byk dotknie [kasiaji]
	jednym ze swoich rogów, jego grzechy wygasną w~naturalny sposób.
	Kiedy buddhowie urzeczywistniali prawdę, zawsze mieli na sobie
	kasiaję. Pamiętaj, że [noszenie kasiaji] jest najszlachetniejszą
	i~najwyższą cnotą. Rzeczywiście, urodziliśmy się w~odległym
	kraju, [w wieku] Późnej Dharmy i~musimy tego żałować. Ale
	jednocześnie, jak bardzo powinniśmy się cieszyć z~napotkania
	szaty i~Dharmy, które były przekazywane od buddhy do buddhy, od
	prawowitego następcy do prawowitego następcy. [$\ldots$] Napotykając
	je, kto mógłby nie czcić ich i~nie czynić im ofiarowań? [$\ldots$]
	Napotkawszy tą właściwą Dharmę, powinniśmy stale ją praktykować,
	w~dzień i~w~nocy. Kiedy otrzymaliśmy i~zachowujemy tą kasiaję,
	powinniśmy nieustannie i~pokornie ją otrzymywać na głowie oraz
	chronić.
\end{quote}

Pierwszy Patriarcha, Bodhidharma, przybył z~Zachodu i~zatrzymał się
niedaleko świątyni Shaolin. Praktykował cierpliwie siedząc twarzą do
ściany przez wiele lat. W~ostatnim miesiącu roku, pojawił się Hui-ko.
Bodhidharma wiedział, że będzie on naczyniem Najwyższego Pojazdu,
nauczał go i~później przekazał mu zarówno szatę jak i~naukę. Jego
następcy rozeszli się po świecie i~tak Prawdziwe Prawo zostało
przekazane.


Na początku uczniowie Buddhy Siakjamuniego nosili takie same ubrania
jak wyznawcy innych religii. Niektórzy ubierali się w~małe, inni w~duże
kwadratowe kawałki materiału. Jedni zakładali szaty białe, inni
w~jaskrawych kolorach. Zdarzali się i~tacy, którzy przyozdabiali szatę
dekoracjami.

Pewnego dnia, Bimbisara, król Magadhy, zauważył w~oddali stojącego
przy drodze człowieka, który wyglądał jak buddyjski mnich. Król zsiadł
ze swojego słonia, aby oddać mu pokłon, jednak zorientował się, że nie
był to buddyjski mnich, lecz bramin. Poprosił więc Buddhę Siakjamuniego,
aby zrobiono szaty jego uczniom, takie które symbolizowałyby ich
praktykę.

Pewnego dnia, kiedy Buddha Siakjamuni wraz ze swoim uczniem Anandą,
był w~drodze z~Radżagrha na Południe, zatrzymał się aby przyjrzeć się
polu ryżowemu. Zauważył, że ścieżki były uformowane we wspaniałym
i~bardzo przejrzystym porządku. Rośliny ryżu rosły razem z~innymi
stworzeniami w~pokoju i~bez rozróżniania. Buddha wskazując na pole
ryżowe spytał Anandę, czy mógłby stworzyć taką buddyjską szatę dla
uczniów Buddhy, aby miała taki wzór jak te pola ryżowe. Annanda odparł,
że mógłby i~wrócił do Radżagrha, aby zrobić szatę. Kiedy jakiś czas
później, Buddha również wrócił do Radżagrha, wielu z~jego uczniów już
praktykowało w~szatach wzorowanych na polach ryżowych. Szaty te były
zrobione z~długich i~krótkich kawałków wyrzuconego na śmieci materiału.
Materiał ten był następnie czyszczony, farbowany i~zszywany. Buddha
Siakjamuni uszanował mądrość, która ukazała się w~szacie zrobionej przez
Anandę. Ananda bardzo głęboko pojął intencję Buddhy, choć ten nie
powiedział mu, jak zrobić taką szatę. Buddha zadecydował, aby od tej
pory jego uczniowie ubierali się w~kasiaję.

Są trzy aspekty noszenia kesa przez ucznia Buddhy. Pierwszy~---
to praktyczne jej użycie jako ubrania. Drugi, jako strój do ceremonii
religijnych. Trzeci natomiast oznacza postrzeganie jej jako ciała
i~umysłu Buddhy. Bezforemne nauki Buddhy są zawarte w~formie i~kształcie
kesa.

Kesa ma kształt dużego prostokąta, którym buddyjscy mnisi owijają
swoje ciała. W~historii różnych buddyjskich szkół kesa przyjmowała różne
formy. Kesa zgodna z~pierwotnymi naukami i~formą, która została
przekazana z~Indii do Chin i~Japonii bez zmian, nosi nazwę
\textit{nyoho-e}:

\begin{enumerate}
	\item[\textit{nyo}] --- oznacza ,,takość'', w~znaczeniu
	ukazywania prawdy taką jaka rzeczywiście jest,
	
	\item[\textit{ho}]  --- oznacza prawo, prawdę lub Dharmę,
	którą nauczał Buddha,

	\item[\textit{e}]   --- oznacza szatę.
\end{enumerate}

Kiedy zbierzemy razem te trzy słowa, otrzymamy znaczenie nyohoe~---
Dharma Buddhy, jest reprezentowana taką jaka rzeczywiście jest
poprzez naszą szatę.

\begin{quote}
	Pierwszy Patriarcha, Bodhidharma, przybył z~Zachodu i~zatrzymał
	się niedaleko świątyni Shaolin. Praktykował cierpliwie siedząc
	twarzą do ściany przez wiele lat. W~ostatnim miesiącu roku,
	pojawił się Hui-ko. Bodhidharma wiedział, że będzie on naczyniem
	Najwyższego Pojazdu, nauczał go i~później przekazał mu zarówno
	szatę jak i~naukę. Jego następcy rozeszli się po świecie i~tak
	Prawdziwe Prawo zostało przekazane.
\end{quote}

W~ten sposób nyoho-e była przekazywana od Siakjamuniego Buddhy,
poprzez Bodhidharmę~--- kolejnym następcom.

Kiedy Dogen Zenji miał 25~lat, praktykował w~świątyni
Tien-tung-shan w~Chinach. Pod koniec porannego zazen zobaczył jak mnich
siedzący koło niego uniósł kesa obiema dłońmi, ułożył je na swojej
głowie i~trzymając dłonie w~gassho wyrecytował wiersz kesa, pochodzący
z~Agama Sutry:

\begin{verse}
	Bezmierna jest szata wyzwolenia,        \\
	Szata bezforemnego pola dobrodziejstwa. \\
	Głoszę z~czcią naukę Tathagaty,         \\
	Szeroko wyzwalając wszystkie odczuwające istoty.
\end{verse}

Mnich wyrecytował wiersz trzykrotnie, a~następnie założył kesa. Dogen
Zenji, który nigdy wcześniej nie widział tej wspaniałej praktyki, był
nią głęboko poruszony i~łzy zmoczyły kołnierz jego szaty.

Kiedy stanowczo wierzymy, że kesa jest Naturą Buddhy, a~nie tylko
kawałkiem materiału, wówczas, kiedy zakładamy ją na swoje ciało, nasze
oczy stają się oczami Buddhy, nasze uszy stają się uszami Buddhy, nasz
nos staje się nosem Buddhy. Nie możemy tego zrozumieć, jeśli nie
odrzucimy materialistycznego postrzegania kesa. Dainin Katagiri Roshi
użył przykładu banknotu dziesięciodolarowego, aby zobrazować tą ideę.
,,Banknot dziesięciodolarowy jest tylko kawałkiem papieru, ale
jeśli wierzymy w~jego wartość i~wiemy jak się z~nim obchodzić, to działa
jak pieniądze i~pomaga nam w~życiu.''

Kiedy praktykujemy zazen nawet przez minutę jesteśmy Buddhą. Dogen
Zenji udzielił tej samej nauki odnośnie kesa, w~,,Kesa
kudoku''. Kesa jest szatą Buddhy, szata jest ciałem Buddhy, ciało
Buddhy jest Buddha-Dharmą, Buddha-Dharma jest samą kesa. To samo
znaczenie dotyczy kesa, \textit{orjoki} (misek) i~\textit{sodo}, miejsca,
w~którym praktykujemy zazen. Zewnętrznie sodo jest rozpatrywane jako
mieszkanie, kesa jako ubranie, orjoki jako naczynie do posiłków. Każde
z~nich ma inną formę, ale dotyczy dokładnie tych samych nauk. Są trzy
niezbędne rzeczy w~naszym życiu: ubranie, jedzenie i~mieszkanie. Aby
dostosować swoje życie do praktyki buddyjskiej, nosimy kesa jako
ubranie, używamy orjoki do jedzenia i~sodo do mieszkania. Jest to
dyscyplina zgodna z~bezpośrednimi naukami Buddhy, nyoho. Mówi się, że to
właśnie z~tego powodu, Dogen Zenji nosił przez całe swoje życie tylko
nyoho-e.

Kesa wykonuje się zgodnie z~trzema ważnymi zasadami nauk Buddhy
dotyczących materiału, koloru i~rozmiaru. Jeśli zrobimy kesa zgodnie
z~tymi trzema nyoho, będzie to nyoho-e. Dla ucznia Buddhy trzy nyoho są
zawarte nie tylko w~kesa, ale w~każdym aspekcie praktyki.

\section{Zasada dotycząca materiału, \textit{nyoho tai}}

W~,,Kesa kudoku'' Dogen Zenji mówi, że materiał ten
nazywany jest \textit{funzo}. Są różne rodzaje funzo. Może być to materiał
pogryziony przez bydło, pogryziony przez myszy, nadpalony przez ogień,
użyty jako ubranie martwej osoby. Takie materiały są doskonałe na
kesa.

\begin{quotation}
	Hindusi wyrzucają takie ubrania na ulicę i~na pola, tak jakby
	wydalali odchody. Jest to nazywane \textit{pamsula}. Mnisi
	podnoszą je i~noszą, po wcześniejszym wyczyszczeniu i~zszyciu
	różnych kawałków. Choć niektóre z~tych materiałów są bawełniane,
	inne jedwabne, nie powinno być rozróżniania. Powinniśmy głęboko
	zbadać znaczenie pamsula, funzo.

	Mnich spytał raz słynnego Mistrza Zen: ,,Czy kasiaja,
	którą przekazano Patriarsze Hui-nengowi o~północy na górze
	Huang-mei była zrobiona z~bawełny czy z~jedwabiu?''. Mistrz
	odpowiedział: ,,Ani z~bawełny, ani z~jedwabiu''.
	Powinniśmy zrozumieć, że to zdanie, mówiące o~tym, że kasiaja
	nie jest zrobiona ani z~jedwabiu, ani z~bawełny jest doskonałą
	nauką Drogi.
\end{quotation}

Aby materiał na kesa był wolny od myśli złych i~przywiązania, zarówno
sam materiał, darczyńca jak i~obdarowywany powinni być doskonale czyści
duchowo i~fizycznie. Nie powinniśmy rozróżniać czy len jest lepszy od
bawełny, batyst jest dobry, jedwab nie, ten jest do niczego, ten jest do
przyjęcia. Senryu Kamatani Roshi mówi w~teisho kesa kudoku:

\begin{quote}
	Prawdziwe znaczenie funzo to ,,zmiecione śmieci''.
	Funzo-e to kesa, która jest zrobiona ze szmat zebranych ze
	śmieci na ulicach. Nieużyteczne części są oddzielane, a~to co
	zostaje jest czyszczone i~farbowane na ciemnawy kolor. Wówczas
	tak przygotowane części są zszywane na wzór pól ryżowych. Można
	by mieć odczucie, że jest to brudne, bo funzo-e jest w~całości
	robione z~materiału znalezionego na śmieciach, ale tak nie jest.
	Jest to kompletnie wolne od przywiązania takiego jak miłość
	i~nienawiść. Nikt nie może obdarzyć tego uczuciem, bo nie ma to
	żadnej mierzalnej wartości czy jakości. Gdyby ludzie mieli
	jakiekolwiek przywiązanie do tego, nie wyrzucili by tego jak
	śmieci.
\end{quote}

Nie jest łatwo określić co jest dobre, a~co jest złe. Świeccy ludzie
uważają, że dobre jest noszenie luksusowych jedwabiów i~bogatych
brokatów, a~złe noszenie łachów i~porzuconych szmat. Ale w~Buddyzmie
jest odwrotnie: ubranie z~porzuconych łachmanów jest dobre i~czyste,
bogate stroje są złe i~nieczyste. To samo dotyczy się również innych
rzeczy. Używanie porzuconych, nikomu nie potrzebnych rzeczy ma też takie
znaczenie, że używa się czegoś, co nie jest przedmiotem niczyjego
pragnienia. 

\pagebreak
Madhyam-agama-sutra mówi:

\begin{quotation}
	Cnotliwy człowieku! Przypuśćmy, że ktoś działa czysto, ale
	mówi i~myśli nieczysto. Jeśli mądry człowiek widzi to i~złości
	się, powinien wykorzenić swoją złość. Przypuśćmy, że ktoś działa
	nieczysto, ale mówi i~myśli czysto. Jeśli mądry człowiek widzi
	to i~złości się, powinien wykorzenić swoją złość. Jak może to
	zrobić?

	Cnotliwy człowieku! Może zrobić to idąc w~ślady samotnego
	mnicha, który podnosi wyrzucone ubrania, aby zrobić sobie
	pamsula. Podobnie jak mnich, jeśli znajdzie ubranie splamione
	ekskrementami, uryną, śluzem z~nosa lub jakąkolwiek inną
	nieczystą rzeczą, powinien podnieść to lewą dłonią i~rozciągając
	prawą dłonią, powinien oderwać czystą i~niedziurawą część.

	Cnotliwy człowieku! Jeśli ktoś działa nieczysto, ale mówi
	czysto, nie myśl o~jego nieczystych działaniach. Myśl raczej
	o~jego czystej mowie i~myśli. Jeśli mądry człowiek widzi taką
	osobę i~złości się, powinien wykorzenić swoją złość, tak jak to
	opisałem.
\end{quotation}

Są trzy rodzaje kesa. Pierwszy, opisany wcześniej, jest wykonywany
z~wyrzuconych ubrań i~materiałów (funzo-e). Jeśli praktykujący nie może
zdobyć tego rodzaju rzeczy, powinien zrobić drugi rodzaj kesa, z~piór
ptaków lub futra zwierząt. Trzeci rodzaj kesa jest wykonywany ze
znoszonych ubrań. Mnisi nie powinni nosić kesa zrobionych z~dobrych
materiałów, cenionych w~zwykłym świecie.

We współczesnej Japonii nikt nie wyrzuca funzo na pole czy na ulicę,
jak to robili ludzie w~Indiach. Nawet na śmietniku trudno znaleźć coś
takiego. W~dzisiejszych czasach można skorzystać z~wyprzedaży staroci
czy sklepów z~odzieżą z~drugiej ręki. Kiedy musimy kupić materiał
powinniśmy to zrobić w~tym samym duchu, w~którym zbierane jest funzo.
Zgodnie z~możliwościami i~okolicznościami powinniśmy znaleźć tańszy
materiał, nie luksusowy, zwykły, bez wybrzydzania. Kiedy oferujemy lub
jest nam oferowany materiał, powinniśmy mieć czysty umysł, wolny od
sławy, wartości, miłości i~nienawiści odnośnie materiału, darczyńcy
i~obdarowywanego. Jeśli materiału nie starczy na wykonanie kesa,
powinniśmy znaleźć sposób aby go użyć, np. dodać inny materiał.
Powinniśmy jak najlepiej przyjąć ofiarę wiary darczyńcy, cokolwiek
podarował. Taka postawa oznacza bycie oddanym Drodze Buddhy.

\pagebreak
\section{Zasada dotycząca koloru, \textit{nyoho shiki}}

Kolor, który nie powoduje pożądania zmysłowego, jest w~zgodzie z~nyoho.
Pięciu głównych kolorów, które powodują impulsy estetyczne~---
niebieskiego, żółtego, czerwonego, białego i~czarnego --- nie powinniśmy
używać w~kesa. Kolor, który jest w~zgodzie z~kesa jest skromny i~nie
powoduje odczucia luksusu, chciwości czy zazdrości w~umyśle ludzkim.
Jednocześnie ten skromny kolor ukazuje różnicę pomiędzy uczniami Buddhy
i~osobami świeckimi. Istotą sprawy jest, aby nie używać ulubionych przez
ludzi kolorów, jak np. kolory jaskrawe. Wówczas nasze życie jest wolne
od chciwości, złości i~iluzji ja. W~tym celu materiał na kesa jest
farbowany na nieczysty, nijaki kolor. Kolor główny oraz dwa lub więcej
innych kolorów są ze sobą mieszane, aby otrzymać nieciekawy kolor,
trudny do określenia. Takie mieszanie kolorów jest podstawową zasadą
farbowania.

Mówiąc zgrubnie, mieszane kolory grupuje się w~trzech kategoriach:
niebieskawych, czerwonawych i~żółtawych. Niebieskawe składają się
z~koloru igieł sosny (ciemno zielony), zielonkawej rdzy i~niebieskawej
czerni. W~,,Kesa kudoku'' Dogen Zenji pisze, że kesa
patriarchów przekazane przez Bodhidharmę było niebieskawo czarne,
zrobione z~surowego lnu. Senryu Kamtani Roshi w~swoim teisho kesa kudoku
mówi, że kesa, które Dogen Zenji otrzymał od Nyojo Zenji było w~tym
samym kolorze, niebieskawo czarnym.

Dogen Zenji mówi w~,,Kesa kudoku'', że Buddha Siakjamuni
zawsze nosił czerwonawo czarne kesa. Mówiąc ogólnie, czerwonawo czarny
kolor jest nazywany kasiaja w~sanskrycie i~kesa po japońsku. Słowo
,,kesa'' pochodzi z~czerwonawo czarnego koloru, ponieważ był
to typowy kolor kesa w~Indiach. Kolor ten określa się też jako kolor
głębokiej krwi żylnej. Kamatani Roshi mówi w~swoim teisho kesa kudoku,
że mnisi w~Indiach farbowali materiał na kasa na kolor czerwonawo czarny
używając soku z~kory i~orzechów drzewa Gandha. Drzewa Gandha rosły
w~różnych miejscach w~Indiach od czasów Buddhy Siakjamuniego. Barwnik
otrzymywany z~tych drzew był łatwy do uzyskania i~nie uszkadzał
materiału. Każdy mnich musiał sam zafarbować swój materiał, a~pomimo
stałych reguł farbowania uzyskiwano różne odcienie.

Zgodnie z~naukami Buddhy, kolor szaty buddyjskiej musi być kolorem
odpowiednim do praktyki. Kolor nyoho musi być wolny od wyrażania sławy
i~reputacji. Również farbowanie materiału na kolor kesa oznacza rzucenie
swojego ciała, umysłu i~myśli w~Buddha-dharmę.


\section{Zasada dotycząca rozmiaru, \textit{nyoho ryo}}

Ta zasada dotyczy długości i~szerokości kesa. Nasze ciała mają różne
kształty i~wielkości, więc trudno byłoby ustandaryzować rozmiar kesa.
Aby noszenie kesa było praktyczne i~poprawne, powinno się je wykonać
zgodnie z~indywidualnym rozmiarem, przez zmierzenie osoby, która będzie
je nosiła. [$\ldots$]

\section{Rakusu}

Rakusu wykonuje się na podstawie struktury pięciorzędowej kesa, więc
jest to rodzaj kesa. Posiada linie i~składa się z~pięciu pionowych
rzędów, każdy z~jednym krótkim, a~drugim długim kawałkiem. Materiał,
kolor i~sposób cięcia są nyoho, jednak wymiary nie. Z~tego powodu,
mówiąc ściśle, nazwanie tego nyoho nie jest właściwe. Jednak, nie
powinniśmy tak bardzo lgnąć do formy. Powinniśmy otrzymać rakusu we
właściwy sposób, przez ceremonię wskazań i~traktować tak samo, jak
traktuje się kesa. Ian Kishizawa Roshi mówi w~swojej książce ,,Kesa
kudoku Kowa'', że w~połowie XIX wieku, podczas Restauracji Meiji
w~Japonii, rząd i~ludzie uprościli wiele rzeczy. W~tym czasie powstało
właśnie rakusu.

Opracowanie na podstawie: ,,Study of the Okesa, Nyoho-e'',
Tomoe Katagiri

\begin{center}* * *\end{center}

Poniższe cytaty są fragmentami różnych teisho Murakami Kosho
Roshiego, wygłoszonych podczas sesshin w~Polsce:

\begin{quote}
	Jest jedna bardzo ważna nauka dotycząca szaty buddyjskiej, szaty
	Buddhy, tej którą nosimy~--- kesa. Kesa oznacza wielkie
	oświecenie. Czy jesteście w~stanie to zaakceptować? Czy
	rozumiecie cokolwiek z~tego, co powiedziałem? Wszystkie szwy,
	które widzicie na kesa reprezentują samadhi, są idealnie równe
	i~jedne przy drugich. Ale tak naprawdę nikt tego nie rozumie.
	Oczywiście ktoś może powiedzieć: ,,Ach tak, rzeczywiście
	tak jest, masz mistrzu rację, to rzeczywiście wielkie
	oświecenie'', ale wątpię czy naprawdę rozumiecie o~czym ja
	mówię.
\end{quote}


\begin{quote}
	Również dzisiaj w~tej szkole nie przywiązuje się dużej wagi do
	szat mnisich, szaty Buddhy, którą się nazywa \textit{kasiaja} lub
	też \textit{kesa} po japońsku. Kesa w~rzeczywistości reprezentuje
	satori, jest jakby formą satori, symbolizuje świat oświecenia.
	Szczególnie konieczne jest, by zakładać szatę Buddhy, wtedy,
	kiedy praktykujemy zazen. Poprzez nasze zazen i~tą szatę zostaje
	ukazana oświecenie Buddhy. W~ten sposób Buddha jest przekazywany
	do dzisiejszego dnia. Szczególnie dużo o~tym pisał i~bardzo
	podkreślał tą naukę Dogen Zenji w~swoim wielkim dziele
	,,Shobogenzo''. Są to niezwykle ważne rzeczy.
\end{quote}


\begin{quote}
	Bardzo łatwo i~przyjemnie jest przyjmować np. buddyzm swoją
	głową, słuchać różnego rodzaju koncepcji i~racjonalizować różne
	rzeczy, w~sposób intelektualny. Ale w~rzeczywistości Dharma
	Buddhy to jest zazen. I~w~tym zazen całkowicie musimy wszystko
	zostawić, całkowicie porzucić i~jedynie naśladować Buddhę
	i~formę Buddhy. Forma Buddhy oznacza dokładnie tą samą formę,
	o~której wcześniej mówiłem~--- po japońsku kata, czy też
	czynienie w~pewien określony sposób. To samo dotyczy się szaty
	mnichów buddyjskich~--- kesa. Jest to również określony
	sposób szycia, krojenia materiału itd.
\end{quote}

\end{document}
% vim: tw=72
